Eftir að ég byrjaði í náminu mínu í HÍ, þá hef ég mikið verið að velta fyrir mér raunprófuðum kennsluaðferðum. Það eru til óháðar stofnanir sem halda utan um raunprófaðar kennsluaðferðir sem skila árangri, en það getur verið erfitt að átta sig á hvort á ákveðin kennsluaðferð falli þar undir.
Kennsluaðferðin hugsandi skólastofa er mjög vinsæl á Íslandi. Hún kom eins og stormsveipur inn í grunnskólana og flestir kennarar virðast elska þessa aðferð og hafa mjög mikla trú á henni.
Sjálf hef ég kynnt mér þessa kennsluaðferð á margan hátt. Ég sat námskeið í HÍ fyrir framhaldsskólakennara í stærðfræði, þar sem alla önnina var verið að fara í gegnum bókina Building thinking classroom. Í því námskeiði var kennt samkvæmt þeirri aðferð og svo var ég í æfingakennslu þar sem ég notaði þessa aðferð. Ég var einnig á nokkra daga námskeiði síðasta sumar með Peter Liljedahl, höfundi hugsandi skólastofu, þar sem við unnum daglega verkefni samkvæmt þessari aðferð. Ég hef einnig tekið styttri námskeið þar sem þessi hugsandi skólastofa var kennsluaðferðin. Síðan hef ég í minni eigin kennslu (í kennslustofu) aðeins nýtt mér að láta einstaka nemendur vinna samkvæmt þessari kennsluaðferð þegar við á. Ég hef því töluverða reynslu af hugsandi skólastofu, sem nemandi og kennari.
Ég hef fundið það sjálf að þessi kennsluaðferð hentar mér ekki. Ef það er efni sem ég þarf tíma til að hugsa og aðrir í hópnum bruna áfram, þá finn ég að ég fer strax í leikaraskap þar sem ég þykist skilja hvað er í gangi, lít út fyrir að vera mjög áhugasöm og virk. En innst inni er ég svekkt að fá ekki tíma til að hugsa dæmið sjálf á mínum hraða, mér finnst verið að ræna af mér tækifærinu að fatta sjálf og fá tíma til að finna út úr hlutunum.
Eftir að ég tók nokkur námskeið í HÍ sem voru mikið að fara í raunprófaðar kennsluaðferðir, þá fór ég að spyrjast fyrir um hvort að hugsandi skólastofa væri raunprófuð kennsluaðferð, en fékk ekki skýr svör. Mér var bent á að reyna að leita á þessum óháðu stöðum sem eru með lista yfir raunprófaðar kennsluaðferðir, en ég fann aldrei neitt þar.
Í fyrradag benti kennarinn minn í HÍ mér og öðrum nemendum í námskeiðinu, á hreyfingu í Bandaríkjunum sem kallar sig The Science of Math. Þessi hreyfing er að leggja áherslu á að nota hlutlægar rannsóknarniðurstöður um hvernig nemendur læra stærðfræði til að taka ákvarðanir varðandi kennslu og stefnumótun í stærðfræðikennslu. Markmið Science of Math er að tryggja það að allir nemendur, óháð bakgrunni fái aðgang að gæðakennslu í stærðfræði sem er byggð á raunprófuðum aðferðum í stað hugmyndafræði eða vinsældum.
Ég hlustaði á hlaðvarp við talskonu The Science of Math, þar sem hún tók sérstaklega fram að hugsandi skólastofa væri ekki raunprófuð aðferð. Þá veit ég það og þarf ekki lengur að vera andvaka og hugsa “er þetta virkilega að virka?”.
Hvað er hugsandi skólastofa?
Í stuttu máli er hugsandi skólastofa aðferðafræði sem byggir á 14 kennsluaðferðum sem þróaðar voru af Peter Liljedahl, sem hafa það að markmiði að auka þátttöku nemenda. Þegar verið er að kenna samkvæmt þessari aðferðafræði þá vinna nemendur standandi við töflur, það er valið af handahófi í 3ja manna hópa og fyrirmæli eru gefin munnlega.
Hvað þarf kennsluaðferð að uppfylla til að teljast raunprófuð?
Lykilatriðið er að það sé handahófsúthlutun nemenda í tilraunahóp og samanburðarhóp. Samanburðarhópurinn fær venjulega kennslu og tilraunahópurinn fær kennsluaðferðina sem verið er að rannsaka. Mæla þarf stöðu nemenda fyrir og eftir íhlutun og úrtök nemenda þurfa að vera næjanlega stór til að hægt sé að draga tölfræðilegar ályktanir.
Hvaða rannsóknir hafa verið í tengslum við hugsandi skólastofu?
Engar gagnreyndar rannsóknir hafa verið gerðar á hugsandi skólastofu. Einungis rannsóknir í formi athugana, og byggja þær fyrst og fremst á virkri þátttöku nemenda en ekki námsárangri. Úrtak þessara athugana er lítið, þar sem fylgst var með 40 kennurum yfir 15 ára tímabil og valdar 14 kennsluaðferðir sem höfundurinn taldi að yku þátttöku nemenda í skólastofunni.
Framtíðin í kennslu?
Ætlum við að byggja kennsluaðferðir í stærðfræði á trú og vinsældum eða viljum við að það sé verið að nota raunprófaðar kennsluaðferðir sem búið er að staðfesta að virki og bæti námsárangur allra nemenda?
Það er svolítið erfitt að svara þessu, því að þær kennsluaðferðir sem verið er að nota í dag, í þeim skólum sem eru ekki að nota hugsandi skólastofu, eru að öllum líkindum ekki heldur raunprófaðar!
Það er til ein kennsluaðferð sem heitir stærðfræði PALS, það er raunprófuð kennsluaðferð í stærðfræði. Síðan er kennsluaðferð sem hefur verið þýtt sem bein kennsla (explicit instruction) sem er raunprófuð, en það er ekki bein kennsla eins og flestir þekkja heldur er gríðarlega mikið utanumhald, tempó, markviss kennsla og mikil virkni hjá öllum nemendum.
Ég hef sjálf verulegar áhyggjur af stærðfræðikennslu á Íslandi. Mér finnst ekki í lagi að það sé bara verið að gera eitthvað í stærðfræðitímum með kennurum sem jafnvel eru ekki menntaðir stærðfræðikennarar. Eins og staðan er núna, þá getum við ekki gert ráð fyrir að kennarar sem eru að kenna stærðfræði í grunnskóla séu stærðfræðimenntaðir, en þá er enn mikilvægara að hafa ramma og skýrar reglur fyrir þá til að vinna eftir, svo þeir geti veitt bestu mögulegu kennsluna sem nýtist öllum í bekknum.
Bestu kveðjur,
Gyða stærðfræðikennari
hjá stærðfræði.is
Heimild
Hérna er hlaðvarpið sem ég minntist á í textanum að ofan. Hlaðvarpið heitir Chalk & Talk og þátturinn sem ég vísa í heitir:
Science of Math: The movement everyone’s talking about with Sarah Powell (Ep. 65)
Einnig aðgengilegt á iTunes, Spotify og öðrum hlaðvarpsveitum
Þetta kemur fram á sirka 53 mínútu:
“that word of mimicking really sticks out to me because it comes from popular book that’s out there, that says we’re not trying to teach students to be mimickers in math, we’re trying to get them to be problem solvers in math. but there’s still no data that actually supports that approach and I think they’re just picking up on that language as it’s used in popular culture and by the way that’s why I’m bringing it up and I’m actually going to mention the program it’s building thinking classrooms which is quite popular and that language is commonly used with that program and that program actually has no valid research supporting it’s effectiveness in terms of learning.“