Á að kenna námstækni sérstaklega í skólum?
Ef barn eða unglingur er að byrja að æfa golf, þá finnst okkur sjálfsagt að þjálfarinn skipuleggi æfingar þannig að iðkandinn sé að hámarka árangur sinn. Við myndum aldrei gera ráð fyrir að barnið okkar þyrfti að fara á sérstakt námskeið til að læra hvernig það hámarkar árangur sinn í golfi.
Þegar kemur að íþróttum hjá börnum og unglingum, þá finnst okkur sjálfsagt að þetta sé á ábyrgð þjálfarans. Hann er sérfræðingurinn og veit hvaða æfingar og aðferðir virka til að hámarka árangur.
Þegar það er talað um námstækni í skólum, þá finnst mér stundum eins og það sé á ábyrgð nemandans að vita hvað sé best að gera. Mér finnst það í góðu lagi ef viðkomandi nemandi er kominn í háskóla, en ekki þegar nemendur eru á grunn- og framhalsskólastigi.
Þegar ég hugsa um þá kennara sem ég hef lært mest hjá, þá voru það kennarar sem skipulögðu kennsluna þannig að allir nemendur voru í raun að nýta bestu námstæknina ómeðvitað, af því að kennslan var byggð upp með þeim hætti.
Þetta er í samræmi við það sem Rosenshine (2012) nefnir sem áhrifaríkar gagnreyndar kennsluaðferðir í greininni „Principles of Instruction” en þar lýsir hann kennsluaðferðum þar sem endurtekin æfing, yfirferð og lítil skref eru innbyggð í kennsluferlið. Nemandinn þarf ekki að ákveða sjálfur hvenær eða hvernig hann æfir en er að nýta námstækni sem hámarkar nám.
Þetta er einnig í samræmi við það sem Agarwal og Bain (2019) nefna í Powerful Teaching, en þær byggja alla sína nálgun á að kennarar eigi að fella virka upprifjun (e. retrieval practice), dreifða æfingu (e. spacing), blandaðar æfingar (e. interleaving) og endurgjöf (e. feedback) inn í kennslustundir, frekar en að kenna nemendum að gera þetta sjálfir heima.
Ég er sammála þessum virtu fræðimönnum. Mér finnst að við eigum að hanna kennslu annarinnar og kennslu hvers tíma þannig að nemendur séu að nýta það sem rannsóknir sýna að sé góð námstækni og hámarki árangur í námi.
En mér finnst líka mikilvægt að kenna nemendum hvernig heilinn virkar og að nemendur séu meðvitaðir um að verið að nýta námstækni sem gagnreyndar rannsóknir sýn að skili mestum árangri til að læra nýtt efni. Það er til dæmis mikilvægt að nemendur viti að það er ástæða fyrir því að þeir verði að þjálfa upp fimi (til að minnka álag á vinnsluminnið) og það er mikilvægt að rifja upp reglulega það sem þeir hafa lært (til að styrkja tengingar yfir í langtímaminnið).
Rannsóknir sýna mjög skýrt hvernig við getum byggt upp kennsluna og kennsluefni til að hámarka námsárangur allra nemenda. Það er á ábyrgð kennara að kenna nemendum nýtt efni, kennararnir eru sérfræðingarnir en ekki einhver gaur á hliðarlínunni sem treystir á að nemendur taki sjálfir ábyrgð og finni út hvernig sé best að læra nýtt efni.
Bestu kveðjur,
Gyða stærðfræðikennari
hjá stærðfræði.is
Heimildir
Rosenshine, B. (2012). Principles of instruction: Research-based strategies that all teachers should know. American Educator, 36(1), 12–19, 39. https://www.aft.org/ae/spring2012/rosenshine
Agarwal, P. K. og Bain, P. M. (2019). Powerful teaching: Unleash the science of learning. Jossey-Bass. https://doi.org/10.1002/9781119549031