Hvernig metum við hvort nemendur eru virkilega að ná að yfirfæra það sem þeir eru að læra í stærðfræði?
Eflaust gera flestir ráð fyrir að það sé til dæmis með því að láta nemendur fyrst reikna dæmin í stærðfræðibókinni og láta nemendur svo taka próf úr því efni.
En það er því miður engin staðfesting á að nemendur nái að yfirfæra það sem þeir eru að læra yfir á raunverulegar aðstæður. Það er bara verið að meta hvort nemendur geti leyst samskonar dæmi og þeir voru að leysa í stærðfræðibókinni.
En hvernig getum við þá metið hvort nemendur geti yfirfært það sem þeir eru að læra yfir í nýjar aðstæður?
Þar kemur Matsferillinn mjög sterkur inn.
Matsferillinn verður lagður fyrir eftir örfáar vikur. Matsferillinn fyrir unglingastig er nær eingöngu orðadæmi enda er verið að meta kunnáttu, beitingu, rök og greiningu hjá nemendum.
Matsferillinn mun meta, ekki hvort nemendur kunni að leysa dæmi sem eru nákvæmlega eins og dæmi sem þeir hafa séð áður í bókinni, heldur er verið að meta hvort yfirfærsla hafi átt sér stað hjá nemandanum.
Flest allir hafa heyrt unglinginn sinn segja „hvenær á ég eftir að nýta mér þetta í framtíðinni?“ þegar kemur að stærðfræði. Þess vegna er mikilvægt að nemendur fái að takast á við verkefni í stærðfræði, sem eru orðadæmi sem gætu tengst raunveruleika þeirra, þar sem þeir þurfa sjálfir að greina vandamálið og svo finna út hvaða aðferð þeir ætla að nota. Ef nemendur fá árlega að spreyta sig á svoleiðis verkefnum, þá verður örugglega skýrari tenging á milli þess sem þeir eru að læra í stærðfræði í skólanum og hvernig nemendur gætu mögulega þurft að nýta sér þetta í framtíðinni.
Bestu kveðjur,
Gyða stærðfræðikennari
hjá stærðfræði.is
PS. Það er auðvelt að finna leiðir til að tengja stærðfræði við dagleg vandamál eða spurningar sem koma upp. Við sem foreldrar þurfum bara að minna unglingana okkar á það. Til dæmis eru einhverjir unglingar núna kannski að velta fyrir sér hverjar eru líkurnar á að fá Dustin Henderson í KinderJoy eggi? Hvaða upplýsingar þarf unglingurinn þinn að hafa til að finna það út? Hvaða önnur gögn skipta máli? Getur unglingurinn flett upp í reikningsbókinni sinni og fundið einfalt tölfræðidæmi og reynt að yfirfæra og sjá hvort hægt er að nota “aðferðina” í bókinni? Getur hann minnkað vandamálið og þá leyst dæmið (t.d. í stað þess að það séu 24 mismunandi möguleikar, að minnka í tvo möguleika, og fjölga síðan í þrjá o.s.frv.)? Er kannski ekki hægt að leysa þetta því það eru ekki nægar upplýsingar til staðar? En ef svo er, væri hægt að vinna út frá ákveðnum forsendum?