Það hefur ekki þótt í tísku síðustu ár að mæla og meta nemendur reglulega í stærðfræði, hvað þá tímamæla. En til að geta metið nemendur og veitt viðeigandi aðstoð, þá verðum við að nota hlutlægar mælingar.
Tímamæld verkefni til að meta stöðu nemenda (ekki sama og tímamæld próf), er samt sem áður gagnreynd aðferð. Gagnreyndar aðferðir, eru aðferðir sem samanburðarrannsóknir hafa sýnt að skili árangri. Tímamæld verkefni eru því frábært tæki til snemmtækrar íhlutunar. Það á engum nemanda að líða illa við að vinna tímamælt verkefni. Þvert á móti eru tímamæld verkefni meðal annars gerð til að byggja upp sjálfstraust nemenda og gefur nemendum færi á að ná virkilega góðum tökum á grunnfærni áður en farið er í flóknara efni.
Það er kannski best að lýsa þessu með dæmi:
Nemendur eru að læra að leysa einfaldar algebrujöfnur á borð við
4x – 4 = 2x -8
En áður en farið er í flóknari jöfnur, þá þarf að tryggja það að allir nemendur hafi náð góðri fimi í að leysa einfaldar jöfnur. Það er auðvelt að gera með því að leggja tímamælt verkefni fyrir allan hópinn með tveimur til fjórum einföldum jöfnum. Tíminn sem gefinn er, þarf að vera nægur til að þeir sem skilja jöfnu hugtakið og vita hvernig á að vinna sig í gegnum verkefnið geti leyst það innan tímarammans. En þeir sem hafa ekki enn náð því, eiga ekki að geta leyst allar jöfnurnar. Þeir nemendur fá í kjölfarið strax auka aðstoð til að ná góðum grunnskilningi og færni í að leysa einfaldar jöfnur.
Þegar verið er að tala um tímamæld verkefni, þá er það ekki gert til þess að búa til einkunn og stimpla nemendur, heldur skima fyrir erfiðleikum til að geta veitt snemmtæka íhlutun. Þannig er strax hægt að styðja við og veita nemendum aðstoð áður en farið er í flóknara efni.
Ef það eru ekki tímamæld verkefni og nemendur látnir halda áfram í efni sem þeir hafa ekki náð grunnfærni í, þá get ég alveg sagt þér að sjálfstraust þeirra byggist ekki upp. Þvert á móti get ég sagt þér að þessir nemendur upplifa margir uppgjöf og vonleysi.
Það er eitt sem mig langar einnig að minnast á varðandi tímamæld verkefni. Ég hef orðið vör við, að margir halda að um leið og ég segi “tímamæld verkefni” að það sé eitthvað jafnaðarmerki á milli þess og að nemendur þurfi að ná að vinna mjög hratt. Það er svo fjarri lagi.
Tímamæld verkefni eru ekki til að mæla hraða. Nemendur sem hafa náð að þjálfa upp nægilega fimi hafa nægan tíma í að dunda sér í rólegheitum í gegnum tímamældu verkefnin. En það eru nemendur sem þurfa aðstoð, sem munu lenda í erfiðleikum. Í þeim tilvikum er strax hægt að aðstoða þessa tilteknu nemendur við að byggja upp grunninn sem þarf í “næsta skref” áður en lengra er haldið.
Skv. Menntastefnu á að vera búið að innleiða þrepaskiptan stuðning í alla grunnskóla og allir nemendur eiga að fá snemmtæka íhlutun. Ég velti fyrir mér hvernig í veröldinni kennarar eiga að veita snemmtæka íhlutun, án þess að meta stöðu nemenda með mælingum. Matsferill sem lagður verður fyrir einu sinni á ári er langt frá því að flokkast sem mælitæki fyrir snemmtæka íhlutun. Í stærðfræði þarf strax að grípa nemendur sem ekki hafa náð ákveðnum grunni, áður en farið er í flóknara efni.
Bestu kveðjur,
Gyða stærðfræðikennari
hjá staerdfraedi.is