Skiptir hraði máli í stærðfræði? Svarið er já, nei og fer eftir aðstæðum. Ég hef lagt mikla áherslu á að nemendur hafi nægan tíma til að taka próf hjá mér, en það er ekki þar með sagt að það þurfi ekki að æfa upp ákveðinn hraða eða fimi í stærðfræði.
Menntamálastofnun Bandaríkjanna er með verkefni á sínum snærum, What Works Clearinghouse (2021), sem sér um að fara yfir rannsóknir og samþykkir einungis rannsóknir sem eru gagnreyndar. Gagnreyndar aðferðir, eru aðferðir sem samanburðarrannsóknir sem hafa sýnt að skili árangri. Sem sagt, ef WWC hefur mælt með og segir að það séu til rannsóknir sem styðja við áhrif einhverra kennsluaðferða – þá má treysta því.
Árið 2021 gaf stofnunin út lista yfir sex ráðleggingar sem væru sérstaklega mikilvægar og gagnlegar nemendum sem eiga í erfiðleikum með stærðfræði. Ein af þeim kennsluaðferðum, sem er þá gagnreyndi og hefur sýnt að skili árangri, er að vera með tímamæld verkefni í stærðfræði.
Tímamæld verkefni í stærðfræði gefa nemendum, sérstaklega þeim sem eiga í erfiðleikum með stærðfræði, tækifæri á að þjálfa sig í ákveðinni grunnfærni og bæta sig. Þetta eru ekki verkefni til að stimpla nemendur og bera þá saman við aðra nemendur. Þetta eru tímamæld verkefni til að hver nemandi geti þjálfað færni sína í stærðfræði og séð bætingu eftir því sem hann æfir sig oftar. Þessi tímamældu verkefni eru einnig til að meta hvort að ákveðin hæfni sé til staðar eða ekki. Þetta er birtingarmynd á ákveðinni sjálfvirkni sem þarf að vera til staðar, til að hægt sé að takast á við flóknari verkefni í stærðfræði í framtíðinni.
Ef við tökum t.d. sem dæmi margföldun, þá skiptir ekki máli að ná einhverjum svakalegum hraða. Það sem skiptir máli er að ná upp ákveðinni sjálfvirkni eða fimi í þessum þætti, þannig að þegar stærðfræðin verður erfiðari að þá þurfi orkan ekki að fara í að slá inn í vasareikninn 7×8 heldur, geta nemendur einbeitt sér að því nýja sem þeir eru að læra.
Tímamæld verkefni eru einnig frábær leið til að styrkja sjálfstraust nemenda. Það er mikilvægt að nemendur séu meðvitaðir um og sjái (með mælingum) að þeir séu að bæta sig og það hvetur þá enn frekar til að gera betur.
En eins og með lestur, þá þarf bara að ná ákveðnum hraða sem sýnir fram á að þessi þekking sé komin inn í sjálfvirka kerfi heilans. Sem sagt, eftir að nemendur hafa náð upp ákveðnum hraða, þá skiptir ekki máli að auka við þann hraða.
Það eru til skemmtileg smáforrit til að þjálfa upp ýmsa færni. Ég fékk sent þetta myndband um daginn, en þar er 8 ára stelpa að æfa sig í að margfalda og deila. Hennar hraði er alls ekki það sem við erum að sækjast eftir hjá öllum nemendum.
Hún er að reikna rúmlega 3 dæmi á hverri sekúndu. En mér skilst að viðmið fyrir góða sjálfvirka færni í svona dæmum sé um 1 dæmi á undir þremur sekúndum.
Hérna er myndbandið af stelpunni:
Ég hef ekkert á móti snjallsímanotkun barna og unglinga ef hún notuð til að þjálfa upp færni í stærðfræði.
Bestu kveðjur,
Gyða stærðfræðikennari
hjá staerdfraedi.is
Heimild
What Works Clearinghouse. (2021, March). Assisting students struggling with mathematics: Intervention in the elementary grades. Institute of Education Sciences. https://ies.ed.gov/ncee/WWC/PracticeGuide/26