Ef við viljum ná árangri eða gera einhverjar breytingar, þá er vandamálið sjaldnast að við vitum ekki hvernig á að gera það. Það er hægt að gúggla allt og gervigreindin getur líka verið mjög hjálpleg.
Ég hef oft sagt að þrautseigja sé lykillinn að árangri í stærðfræði og hef ekki breytt þeirri skoðun minni. En til þess að ná að framkalla vinnusemi og þrautseigju, þegar við erum að læra stærðfræði, þá þurfum við að lágmarka ytra og innra áreiti sem kemur í veg fyrir að við náum að vinna einbeitt án þess að gefast upp.
Samkvæmt Eyal (2020), þá eru það ytri og innri áreiti sem koma í veg fyrir að við náum að einbeita okkur, þannig að við erum ekki að ná að gera það sem við vitum að þarf að gera. Þar vegur ytra áreiti 10%, sem er t.d. ef annað fólk, dýr eða eitthvað í umhverfi okkar veldur truflun. En innra áreiti vegur 90%, en það er allt sjálfstalið og niðurrifið sem vill fá okkur til að gefast upp og gera eitthvað annað.
Heilinn er nefnilega hannaður til að forða okkur frá óþægindum. T.d. ef eitthvað er erfitt í stærðfræði þá er ekki óalgengt að innri röddin segi „æi, þetta er svo erfitt, kíktu bara aðeins í símann”, „þú ert svo þreytt, gerðu þetta bara seinna”, „þú getur þetta ekki, þetta er of erfitt”. Heilinn reynir að gera allt sem honum dettur í hug til að forða okkur frá þessum óþægindum, þegar við upplifum að eitthvað sé erfitt eða leiðinlegt.
Eyal (2020) segir enn fremur að þessi áreiti snúist fyrst og fremst um að stjórna tilfinningum sínum. Eitt af trixunum sem hann nefnir er að gefa þessum tilfinningum strax nafn, með því að skrifa þær niður á blað – en halda síðan áfram að gera það sem við ætluðum að gera og takast á við tilfinninguna seinna.
Ef ég yfirfæri þetta yfir á stærðfræði nám, þá virkar þetta einhvern vegin svona: Ég er búin að ákveða að læra stærðfræði í 30 mínútur. Ég sest niður til að læra, en eftir 3 mínútur kemur fljótlega upp þessi tilfinning að ég vilji fara að gera eitthvað annað. Þá tek ég miða og skrifa á þennan miða tilfinninguna sem ég er að upplifa, t.d. mér leiðist og ég er stressuð að ná ekki tökum á þessu efni. Ég legg síðan miðann frá mér og held áfram að vinna, sama hvað, í þessar 30 mínútur. Kannski næ ég að halda áfram og vinna smá, kannski næ ég ekki að gera neitt, en aðalatriðið er að gefa ekki undan þessari innri rödd og halda út tímann.
Síðan þegar 30 mínútur eru liðnar, þá get ég skoðað þennan miða og farið í kanínuholuna sem ég ætlaði að fara í, meðan ég var að læra.
Þrátt fyrir að 90% af truflunum tengist innra áreiti, þá er ekki þar með sagt að getum hunsað þessi 10%. T.d. er ekki gott að reyna að læra í stofunni, ef foreldrar þínir eru alltaf að spjalla við þig inn á milli, það er heldur ekki gott að hafa símann nálægt sér því hann er ytra áreiti og hefur áhrif á okkur, þrátt fyrir að við höfum hann á hljóðlausri stillingu. Ef ytra áreiti er til staðar, þá er það mitt mat að það séu 100% líkur á að þú náir engri einbeitingu! Ég mæli alltaf með að nemendur setji símann sinn á hljóðlausa stillingu ofan í eldhússkúffu eða alla vega í eitthvað annað herbergi en þeir eru að læra í, þannig að nemendur þurfi að hafa mjög mikið fyrir því að kíkja á símann sinn í miðjum lærdómi.
Ástæðan fyrir því að ég skrifa þetta, er að við getum gert heilmikið til að lágmarka áreiti sem hefur áhrif á einbeitinguna okkar. Ef ég ætti sjálf að nefna einhver þrjú einföld atriði sem nemendur geta nýtt sér strax, þá væri það að:
1. Settu símann í annað rými en þú ert að læra í. Ef þú ert að læra inn í herbergi, settu símann þinn í einhverja eldhússkúffu. Ef þú ert að læra í eldhúsinu, settu þá símann ofan í skóinn þinn í fataskápnum.
2. Notaðu heyrnartól. Þú þarft ekki að hafa þau í sambandi, það þarf bara að vera mjög sýnilegt öðrum í kringum þig að þú ert að einbeita þér og þurfir næði. Ef þú átt ekki stór heyrnartól sem eru áberandi, notaðu þá ákveðna húfu eða hatt og láttu aðra vita að ef þú ert með það á hausnum þá ertu að einbeita þér og þarft næði.
3. Vertu meðvitað um að heilinn mun reyna að fá þig til að gefast upp. Æfðu þig að halda það út, það verður alltaf auðveldara og auðveldara.
Mér finnst gaman að lesa mér til um þetta efni og annað þessu tengt. Ekki af því að ég sé svo góð í því, heldur af því að ég þarf svo á þessu að halda sjálf. Annað efni sem er tengt þessu er frestun og frestunarárátta, en allt sem ég skrifaði hér að ofan tengist því að nemandinn er sestur niður. En hvað gerist ef nemandinn er alltaf að fresta að setjast niður og læra? Þá getur þú lesið greinarnar mínar um frestun og svo 5 tegundir frestunar.