Unglingur A fer í ræktina, hann hitar sig vel upp og fer svo í tækin til að styrkja vöðvana. Hann vill bæta sig svo hann setur markið að taka vel á og vill upplifa tilfinninguna að hann sé að leggja mikið á sig. Síðustu 2-3 skiptin í hverju setti taka verulega á, en hann er sáttur við þessa tilfinningu því hann veit að þá er hann að stækka vöðvana og styrkja sig, sem er hans markmið með æfingunni. Eftir æfinguna er A úrvinda og sáttur. Hann veit að hann bætti sig í dag, því að hann lagði mikið á sig og gafst ekki upp.
Unglingur B fer í ræktina, hann nennir ekki að hita upp, en hann þarf að fara í þessi tæki og svo er hann búinn. Hann nennir ekki að hafa of mikla þyngd í tækjunum því það er erfitt, svo hann hefur þetta bara létt og þægilegt. Hann mætti í ræktina sem var hans markmið. Eftir æfinguna er B sáttur, hann fór í gegnum öll tækin og kláraði æfinguna.
Það má líta á nemendur í stærðfræðitíma með svipuðum hætti. Sumir mæta til að verða betri í stærðfræði, aðrir mæta bara til þess að geta sagst hafa mætt.
Unglingur A, sem hefur það markmið að verða betri í stærðfræði, fagnar villum, er sáttur við að skilja ekki og ströggla, sýnir mikla vinnusemi og þrautseigju og gefst ekki upp.
Unglingur B, sem hefur það markmið að mæta í tíma, vill halda sig í léttu dæmunum því það er svo þægilegt. Þegar kemur að erfiðu dæmunum þá þykist hann skilja þau, af því að hann hefur ekki áhuga eða úthald að reyna mikið á heilann.
Margir nemendur halda nefnilega að það sé nóg að mæta í stærðfræðitíma. En það er svo fjarri lagi. Nemandi B getur mætt, reiknað 10 dæmi í tímanum án þess að reyna neitt á sig eða læra neitt nýtt. Á meðan nemandi A getur strögglað með eitt dæmi og lært heilan helling.
Það er ágætt viðmið að hafa í huga, fyrir þá sem vilja bæta sig í stærðfræði:
Ef stærðfræðin er ekki erfið og þú færð ekki villur – þá ertu líklega ekki að læra neitt nýtt
Nemendur sem vilja læra og bæta sig, verða að þjálfa sig í að fagna þegar þeir fá villur og ströggla með dæmi – því þá eru þeir að læra fullt nýtt og stækka heilann.
Það er nefnilega oft þannig að ef nemendum finnst stærðfræðin erfið, þá gefast þeir upp. En stærðfræðin á að vera erfið. Ef við upplifum ekki togstreitu, pirring og erum alveg á mörkum þess að gefast upp – þá erum við ekki að læra neitt nýtt.
Bestu kveðjur,
Gyða stærðfræðikennari